Bazı filmler vardır, o an efsane gibi gelir ama bir süre sonra etkisinden kurtulursunuz; bazı filmler vardır, izledikten sonra ağlarsınız ama ilerleyen zamanlarda sadece ”güzel filmdi” dersiniz; bazı filmler vardır sizi derinden etkiler, kafatasınızı açıp içine zorla bir şeyler yerleştirir ”hayatta unutamayacağım filmlerdendi” dersiniz, bazı filmler vardır hayat dersi verir, hayatın ne kadar basit olduğunu açıklar ”Forrest Gump ‘dı dersiniz” ve bazı filmler vardır ki aslında o filmler insana hayatını nasıl kontrol edeceğini, elinizde ki değerleri kontrol etmenizi, hayat çizginizi belirlemenizi öğretir. İşte o filmlerin başında ”The Pursuit of Happyness” gelir.

Will Smith’in oyunculuğuna bir kez daha hayran kaldım. Sıradan, fakirin üstünde bir hayatı varken yavaş yavaş durumu kötüye gitmesiyle başlar her şey. Hayatta en çok sevdiği kişi karısı ve çocuğuyken artık borçlarını ödeyemedikleri için karısı onu terk eder. Burda bile binden fazla mesaj verir izleyiciye. Çocuğuyla evsiz bir şekilde kalmış ve tek yapabileceği hastahanelere elinde kalan son aletleri satmaktır. Ama bir yandan ona umut kapısı açılmıştır. Bir şirket, yeni çalışanlar alacaktır. Sınava girer ve azimle çalışır. Sınavı geçer. Artık bir işi vardır. Ama birgün banka birden bire parasına el koyar ve tekrar başa döner. İlerleyen bu zamanlarda oğluyla beraber; tuvaletlerde, yetimhanelerde, terk edilmiş kadınların evlerinde kalacaklardır. Sonu ise şüphesiz mutlu ve efsanevik bir sonla bitecektir.

İngilizce öğrenirken, filmi uydudan izledim. Kolay ve anlaşılır konuşmaları vardı. Gerçekten ama gerçekten harika, süper bir film. Hayatımda izlediğim en iyi filmler arasında bir sıralama yaptığımda bu film 5.olarak geliyor. Yakında onların da listesini 7yuz.org’a yazacağım…